Zoeken
  • Sha Senior

Grens opzoekend gedrag


Hoi allemaal mijn naam is Sha. De meeste van jullie zullen mij kennen van mijn deelname aan Love Island of Miss Nederland of hebben mij ooit voorbij zien fladderen in het hartje van Amsterdam.


Anderen hebben geen flauw benul wie ik ben en dat is ook prima, want speciaal voor jullie mag ik mijn introductie lekker overnieuw doen, dus hier komt ie dan:


Mijn naam is Sha, ik ben 28 jaar en heb zojuist mijn opleiding psychologie aan de Vrije Universiteit afgerond.


Opgegroeid in een eenoudergezin heb ik altijd een passie voor een vrijgevochten bestaan gevoeld. Regels waren er om doorbroken te worden en restricties om verworpen te worden.


Al op een jonge leeftijd ontdekte ik mijn passie voor het reizen. Door middel van modellenwerk heb ik dit mogen combineren met een redelijk zakcentje op zak. De zomers spendeerde ik op Ibiza en gedurende de winters zat ik in elke stad die mij wilde hebben en mij de benodigde modellenklussen op kon leveren. Echter voelde ik altijd een eindeloze strijd waarin ik opzoek was naar geluk.

De wisselende plekken en omgeving gaven mij een boost van serotonine, echter was dit alleen een oplossing voor op korte termijn. Al snel begonnen dezelfde zenuwen weer op te spelen en begon mijn zogenaamde ‘wanderlust’ alweer te jeuken. Mijzelf kennende, wist ik dan ook dat het niet lang zou duren voordat ik weer mijn biezen zou pakken om het vervolgens in een andere stad weer helemaal opnieuw te doen.


Nu denk jij vast; dat klinkt niet als een hele stabiele basis. Nou nee, dat was het ook niet. Maar ik was op zoek naar een aanvulling van mijzelf, een doel in mijn leven. Want ik had zoveel liefde en verzorging te bieden alleen bleef het eindpunt altijd maar een grijs gebied.


Tot mijn reis afgelopen winter naar Tulum, daar op het strand ontmoette ik hem: Mijn mede vlinder, mijn medereiziger, de man die mij zoveel liefde heeft gegeven dat mij dit schrijvende nog een traan over m’n wang laat vallen. Al na onze eerste kus wist ik dat ik helemaal ‘fucked’ was. Ik voelde mij voor het eerst compleet. Ik voelde een connectie die daar moest zijn en dat ik dan ook voor de rest van mijn leven aan hem verbonden zou zijn.


Nou je raad het al, dat bleek dan ook, want na een aantal maanden in onze relatie bleek ik zwanger te zijn.

Overspoeld met blijheid en angst zat ik op de grond in mijn studio in Amsterdam verbazend naar mijn zwangerschapstest te kijken.

Blij, omdat ik in staat was om leven te schenken, maar doodsbang omdat ik in staat was om leven te schenken.

Ik zou liegen als ik niet zeg dat ik niet eerst alle do’s and don’t naast elkaar heb gezet. En dat was niet omdat de liefde van een kind niet welkom was, maar voornamelijk omdat ik een realistische kijk wilde hebben of ik wel in staat was om mijn kind alles te bieden wat het verdiende.

Maar na 2 seconden naar de eerste echo te hebben gekeken en het hartje te hebben zien kloppen wist ik dat het raak was: ik word mama.


De keuze voor het moederschap heeft mij voor de eerste keer in mijn leven rust gegeven. Rust over wat ik wil doen in mijn leven en rust over wie ik wil zijn.

Ondanks dat de vader in Amerika woont en ik hier in het centrum van Amsterdam weet ik dat wij dit kunnen. Gelukkig is er zoveel liefde voor ons ongeboren kindje en zijn de financiële middelen er.

Ik zeg altijd maar, waar een wil is is een weg en wij komen hier ook wel weer uit.


Dus hier ben ik dan, mama Sha. Niet meer rondfladderend, niet meer weglopend, maar voor de eerste keer in mijn leven met een duidelijk doel voor ogen. En ik kan je niet uitleggen hoe trots ik hierop ben.

3.684 weergaven13 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven